Tevcih-i kelâm (Apostrophe - Apostrophe - Apostrophe, Auslassungszeichen)

Pazartesi, 25 Aralık 2006

Üslup biliminde yazarın anlatımı keserek doğrudan bir şahsa (yahut şahıslandırılmış bir nesneye) hitabetmesi hadisesidir. Meselâ: "Ey ölüm, ey yaşlı kaptan, zamanıdır, demir alalım!" (Baudelaire). Bir karşılıklı konuşmada konuşanların birbirine doğrudan seslenmeleri, bir gramer fonksiyonu olarak apostrof (=ünlem) adını alır: Ayşe, buraya gel! Siz, çıkınız! Bununla birlikte apostrof,  burada gerçek bir gramer rolü oynamaz, o,   bir yapı değişikliğine yol açmadan cümleden çıkarılabilir: "Buraya gel!" "Çıkınız!".  Bu cümlelerde çekimli fiiller "Ayşe" ve "Siz"i açıkça ifade etmektedir. Böyle cülelerde bir kelimenin   apostrof (=ünlem) olduğu, ünlem işaretiyle belirtilir, bazen bu görevi virgül üzerine alır.   Morfolojide ibare arasında kelimelerin sonlarından düşen ünlülerin yerine konulan (') işareti de apostrof adını alır: Karac'oğlan***

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin