Resim

Çarşamba, 03 Ekim 2007

Nerde tasa duymadan yaşadığım o günler Bereketin nerde Rabbim, rahmetin nerde Çavdar ekmeği yenen kerpiç evlerde Sorulan ben olurum. Kimse duymaz çilesini tütmeyen ocakların Tanrım ne olursun yüzümüze bak. Dolaşır sokaklarda dilenciler aç çıplak Yorulan ben olurum. Düşmez bir damla yağmur, kavrulur toprak Ve çıplak ayaklar basamaz yere. Dudakları susuzluktan şerha şerha bin kere Yarılan ben olurum. Ve bütün yetimlerin yüreği bende sızlar Ağlar içimde her akşam isimsiz anasızlar Oyuncaksız, salıncaksız, kucaksız çocuklara Sarılan ben olurum. Kalkmaz karanlıklar üzerimizden Ölüm kol gezer her yerde. Ve kurşunlar sıkılır uzak köylerde Vurulan ben olurum. Ezanlar yükselir sonra minarelerden Bütün camilerde sabır, el-pençe divan durur. Secdeye varır alınlar, Kur'an okunur Durulan ben olurum Yavuz Bülent Bakiler Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >