Giden'e

Salı, 02 Ekim 2007

gidişin ölümüydü umutlarımın güllerin yüreğimde can verişiydi ufkumda her akşam hüzünlü ve dalgın seninle batan ömrümün güneşiydi ardında bir istanbul bıraktın öksüz içimde yokluğun ateşini yaktın karanlıklar ortasında güpe gündüz yıkılmış, dağılmış bir adam bıraktın gün gün yaklaşan bir şey var, ölüm mü ne değilse; içimde bu ürperti niye dolaşan kim benimle deli divane güzel olan her şeydi seninle giden şimdi bütün hayallerim yoksul kaldı gittin... bana bu rezil istanbul kaldı. Ümit Yaşar Oğuzcan Favorilerim Arasında Ekle Bookmark Email Yorumlar (0) Yorum Yaz Yorum formunu Göster/Gizle Email İsim     Yorum küçült | büyüt   Email ile abone ol (Yalnızca kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum: Kullanım sözleşmesi. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin