Zül Gelir

Bulunduğunuz Sayfa: Anasayfa

Zül Gelir

Pazartesi, 01 Ekim 2007

Kemiriyor beynimi bir düşünce:
Neler olur Ay dağları aşınca?
Mâlûm koşup meçhûle kavuşunca
...Ayal evlât o gün beni el bilir
...Üstüme bir, 'hiç olmamış hal' gelir

Gözlerime göz açıp baksa bebek
Sarsılırım, belki derim; bu sevmek
Yüreğimde can çekişen kelebek
...Can evimin cidârından yol bulur
...Ne haldeyim, bilse bilse el bilir

Konuşursun, bilir misin, tûtiye
Melûl koyun, mahçup bakan kediye,
'Pervâneler, koştuğunuz ne? ' diye
...Sorsam, sazlar inler, sözü tel böler
...Niye bilmem; gönlüme gam yol bulur

Fakir baba “ekmek ekmek” koşarken
Yetim-öksüz kaldırımda üşürken
Bir damla su gökyüzünden düşerken
...Üstüme bir, 'hiç olmamış hal' gelir
...Neyler ağlar... Semâ bana zül gelir!

Ankara - 2005

Selçuk Bekar

Favori olarak işaretleyin

Bookmark

Bunu e-posta ile gönder

Yorumlar (0) Add Comment