Sevinme Sakın

Bulunduğunuz Sayfa: Anasayfa

Sevinme Sakın

Pazartesi, 01 Ekim 2007

Kıyâmet bize yakın
Alları koy gülüm, karalar takın
Bakın kör pencereden bu katran ufka,
Ve ağla yarına
Sevinme sakın!
...Giyinme alları karalar takın
...Sehpâyı kurmuşlar; ayrılık yakın

Güzel kokmuyor bahçendeki gül,
Türkü çığırmıyor kimseler artık
Yazık!
Değil mi?
Hem de çok yazık
Velâkin güzelim, çağ,
Lâleleri bile bilmiyor artık
Bugün uzak dur sen camdan, cumbadan
Çıkacaksan,
Bir kabristan seyrine çık!
...Can pazarı seher için kurulmuş
...Sürgünün karârı çoktan verilmiş
...Tutup, cellâdına, gönül vurulmuş

Faydası yok
Uzanma ellerime
Sesim ne kadar yakın sana,
Tenim o kadar uzak
Yakarma vakti değil
...Hele ki; bana!
Halâ anlamış değilsin
Şöyle söylemiyorsan hâtırâma
...Bana tek sunduğun; çiçek, bir tutam
...Sana kıymet verip sevmekti hatâm
...Adını anmaya değmeyen adam

Hiçbir şey gelmezdi
Hiç, elimizden
...Yazıldı kıyâmet yâr ikimize
...Saramaz bu gizli yarayı kimse
...Neye yarar artık çıksak temize
...Ağıtlar yaksalar tâlihimize

Oysa bu yarını biçmedim sana
Bu yarın seni seçti
Sevme zamânı, gayret zamânı
Sen derin uykuda
...Uyurken geçti
Gözlerine bakıp sarstım ve seni,
Yalvardım. Hem bilsen,
Bilsen kaç kere

Gözbebeklerinde yalandı huzûr
Yanağında anlamsız bir tebessüm,
Ne mümkün sana ulaşmak
Rûhun,
Kendi üstüne kapandı durdu
...Kul Hafî dağlara vuslatı sordu
...Sevgili saati hasrete kurdu
...Ayın şavkı beyaz bir taşa vurdu

Can pazarı bu gülüm
Seher vakti kurulur
Ulaşmaz çığlıklar sevgililere
Cellâdına vurulur, ve, gönüller,
Kıyâmet erişir
Sâdece bize!

Ankara - 2005
Kaynak: Keşke Yazılmasaydı

Selçuk Bekar

Favori olarak işaretleyin

Bookmark

Bunu e-posta ile gönder

Yorumlar (0) Add Comment