Sensin Yâr

Pazartesi, 01 Ekim 2007

Yollara düşüren, yollardan alan İnsanı sensin yâr, insanı sensin Çıkan ve çıkmayan bütün yolların En sonu sensin yâr, en sonu sensin Yağmuru boranı susuz illerin Sen, yine sensin yâr, sen, yine sensin Biraz gülümse de şu gönüllerin Yangını sönsün yâr, yangını sönsün Bir kere görün ki; sevenlerinin Gözyaşı dinsin yâr, gözyaşı dinsin Varlığa dizini döven birinin Son hanı sensin yâr, son hanı sensin Kul Hafînin derdi, aştı başından Ne çektiyse, hepsi, Senin aşkından Yine de, Çekilir değil karşından: ...Severse seni bu serseri sevsin ...Zırdeliler ona 'bir deli' desin Seni sevmeyene diri mi denir Koy, ölü densin yâr, koy, ölü densin Bu hayâtın varsa sevilecek bir Tek yanı sensin yâr, tek yanı sensin Trabzon - 2005 Kaynak: Keşke Yazılmasaydı Selçuk Bekar Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >