Diriliş

Pazartesi, 01 Ekim 2007

Üzülme bir tanem kanı bozuk günlere geldin diye Mâdem iz bırakıyor ayağın karda Mâdem güller gül kokuyorlar hâlâ Ne diye küsersin, Bilmem, ne diye aşka? Yazısın, yazgısın, sözlüsüsün ustanın Bozukmuş, Ve hattâ bozulacakmış daha da dünyâ Olsun... Gözün de ağlamayı unutmadı yâ! O küçük, o kara, Sabah pencerene konan küçük kuş var yâ Fısıldamadı mı sana haberi: Mahşerî bir ordu indi de dağdan, Çizmeleri kanlı İblis'in askerleri Terk etti hâneleri Bebeklere mehter okuyor artık Ninnileri bıraktı anneleri Nal sesleri geliyor uzaklardan, Tekbirler getiriyor bir pîr-i fânî Duyuyor musun? Pus dağılır birazdan, Şâha kalkar yelesi ışık atlar Gün gelir: İsmine Diriliş denecek olan Ve çatlar gök kubbenin göbeği sonra, Sular uçar, dağ eğilir, yürür orman! Bir küçük kız belki hâlâ ip atlar Velâkin kelepçeye sığmaz artık hayatlar! Neredeyse çağın bile üstüne Diriliş yazacaklar... Ankara - 06.12.2005 Selçuk Bekar

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin