Akşam Doluyor Gözlerime

Pazartesi, 01 Ekim 2007

Dönsün şu başım fecre kadar bâde-i aşktan: Akşam doluyor gözlerimin rengine akşam Ufkumda alev rengi deniz, aşka kanarken, Mevlâna dedim orda yanan, Şems’i soran hem Bilmez çün alev; yandığı her ân eriyor mum, Membâa döner çünkü sular, çölde kalır kum, Donmuş bakışım ufka inen sihre vurulmuş: Rûhum sanırım böyle bir ânımda verilmiş Yârânı Hudâ varlığın âfâkına işler; Ömrün de doğar belki gurûbunda güneşler Kim bildi sözüm; yâri bilir, dehri de bildi Geçtikçe hayat zâhir olan zehri de bildi Yıldızla dolûben ebedî dönse de devrân Akşam verecek gözlerimin rengini her ân! Uykun var, iliş kabre Hafî; dehre gücün yok Boy ölçüşecek dehri kuran sihre gücün yok... Dehr: Dünyâ mef û lü/ me fâ î lü/ me fâ î lü/ fe û lün Ankara - 2006 Selçuk Bekar

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin