Kara

Pazar, 30 Eylül 2007

Sevdanin bile en yücesini kara kilmişlar Kara kapli defterlere sigdirmişlar bilinmeyen sirlari Kardaki beyazin sogunu, kara kiş bilmişler Kara diye irklari ayirmişlar Bir parmak üstteki beyazlardan Yürekteki güçleri arda birakip Bileklerdeki karalara sarilmişlar Kimi yüregi kara insanlar Kara çarşafa bürümüşler Sen kadinsin anlamazsin Kapat saçini, bacagini ve düşünen taraflarini Deyip karalara kara çalmişlar Ölümü de sigdirmişlar kara günlere Soguk yüzünü ölümün, karaya eşdeger biçmişler Sikintili, zor, meteliksiz ve bir de sevgisiz günleri Kara gün ilan etmişler Bir de unutmamişlar kara gün dostlarini Sarildiysa sana bir çift sicak el Bu ellerin kara günlerdeki dost elleri oldugunu bildirmişler Evladini kaybetmiş analara, babalara Yavukluyu özleyen yarlara Çiçege hasret kelebekler gibi Mutluluga hasret tüm insanlara karalari baglamişlar Ardindan nice türküler yaktigimiz Geciken kara trenlerimiz Kara kaşli, kara gözlü Yüregi yürekli Türk insanimiz Ekmegimize azik, bir dirhem zeytinimiz Nicelerini nezninde kabul eden kara toprak Görmemizi engelleyen tek renk Ne suçun vardi senin de Bütün bu kötülükleri sana etmişler terk. Sabriye Kavuncu

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin