Eşik

Pazar, 30 Eylül 2007

Bir yaz günüydü bırakmıştım arkamda Yürüyordum sokaklar tozdu, yapılar Boz bulanık bir su gibi akıyordu Bir kadın çamaşırını asıyordu Penceresinde yitirilmiş anılar Burnumda çürümüş yemiş kokuları Sokaklar yeniden yeniden sokaklar Yer bitirir en güzel aydınlıkları Geceyle gündüzün kavşak noktasında Havada kanat vuran bir kuştu, çirkin Ve şaşkın baktım birdenbire karşımda Olağanüstü eşiği güzelliğin. Sabahattin Kudret Aksal

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin