Melankoli

Pazar, 30 Eylül 2007

Beni en güzel günümde Sebepsiz bir keder alır. Bütün ömrümün beynimde Acı bir tortusu kalır. Anlayamam kederimi Bir ateş yakar derimi İçim dar bulur yerimi Gönlüm dağlarda bunalır. Ne kış, ne yazı isterim Ne bir dost yüzü isterim Hafif bir sızı isterim Ağrılar, sancılar gelir. Yanıma düşer kollarım Görünmez olur yollarım En sevgili emellerim Önüme ölü serilir. Ne bir dost, ne bir sevgili Dünyadan uzak bir deli... Beni sarar melankoli: Kafamın içersi ölür. Sabahattin Ali

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin