Bizimkiler

Salı, 25 Eylül 2007

Vuruldular, ölmediler, Gençlik nedir bilmediler, Ölse bile solmadılar, Bizimkiler, bizimkiler. Bükülmedi bilekleri, Bir bir oldu, dilekleri. Şimdi Rabb’in melekleri, Bizimkiler, bizimkiler. Özge renkli bir fasıldır, Yekpare aşktan hasıldır, Kaybedilmiş bir nesildir, Bizimkiler, bizimkiler. Tan yerini kanattılar, Yeri göğü oynattılar, Yurdu baştan donattılar. Bizimkiler, bizimkiler. Bir körpecik sevgililer, Tomurcuklar, taze güller, Yaseminler, karanfiller Bizimkiler, bizimkiler. Yoruldular, hem yordular. Zalime karşı durdular, Dünden hesabı sordular. Bizimkiler, bizimkiler. Aşktan yana inlediler Kalplerini dinlediler Seda olup çınladılar Bizimkiler, bizimkiler. Kırmadılar gönülleri, Ağlattılar bülbülleri. Saf göz yaşı, alın teri. Bizimkiler, bizimkiler. Gönül, Hak’tan sevgi diler. Bizimkiler, bizimkiler. Mezarlık dalında güller, Bizimkiler, bizimkiler. Orhan Seyfi Şirin Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >