Mesut Diye Bir Kanarya

Çarşamba, 26 Eylül 2007

mesut diye bir kanarya vardı çocukça bir şeyler gece vapurlarında ağlayarak mehtaba bakan bir evi terkedip giderken pencere önlerinde sarmaşık diye bir çiçek vardı ne bileyim çok özleyince hapishane demirlerine sarılan mesut diye bir kanarya hüzünlü bir öyküdür göğe ağan saçlarıyla dağılmış bir şehrin şiir yazan bir çocuğun yüzünde ince hiç öpülmedik dudakları vardı gülgün yağmurda serinleyen yaz taşları ikindiler mesut diye bir kanarya vardı yoksul bir şeyler eski alfabelerden solgun birkaç harf yazıldığı gibi okunmayan aşkın lisanından ırmak gibi nergis gibi sabahları sevişmek gibi olur olmaz aklı yerinden uçuran benim eski dostumdu sigaradan öksüren simitle çayı seven seninle tanıştırdım balkonlarda unutulmuş susam kırıntıları hiç sevinmemiş bir kız vardı elleri güz çok üzülünce usulca giden bozgun iskeleler mesut diye bir kanarya vardı sonra sonrası şıkır şıkır birşeyler Onur Caymaz Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki