Yeni

Pazartesi, 24 Eylül 2007

Neymiş o, kimmiş o, eskimeyecek? Ruhiyle, öziyle daima taze, Su ve ekmek gibi her zaman aziz... Cümle son bulmadan bitiyor gerçek; Zamanın ardında kalan cenaze. Hakikat göklerde şimşekten bir iz. Güzellik hep yeni, yenilik güzel, Dostunu bulan aşk sonsuz ömürlü, Sevgili bayatlar ama aşk yeni. Kalbinde birleşik ebetle ezel. Ateş çubuklarla kalbin mühürlü, Bizim köyde ara pörsümeyeni!.. 1982 Necip Fazıl Kısakürek Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >