Odalarım

Pazartesi, 24 Eylül 2007

Camekânlı odanın kızıl perdeleri var. Kızıl; o ateş rengi kapanan gözlere sor! Perdeler bilezikler üstünde ilerliyor, Gerisinde güneşler, kıvılcımlar, yangınlar. Mazgallı taş odanın siyah perdeleri var, Siyah, otsuz dağların yüreği kadar siyah. Bir tokmak sedasıdır orda akşamla sabah. Dövülür mahzenlerde, büyük tahta havanlar. Sarmaşıklı odanın yeşil perdeleri var, Yeşil; doğan göz gibi baharın ortasında, Öyle hisli bir duman yüzer ki, havasında, Sanki orda buluşmuş ve ayrılmış âşıklar... 1930 Necip Fazıl Kısakürek Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >