Gel!

Pazartesi, 24 Eylül 2007

Yüzün bir sebepsiz korkuyla uçuk, O gün başucuma karalarla gel Arkanda, çepçevre, kızıl bir ufuk, Tepende simsiyah kargalarla gel Elinden, dal gibi düşerken ümit, Ne bir hasret dinle, ne bir ah işit; Bir yaprak ol, esen rüzgarlarla git, Kırık bir tekne ol, dalgalarla gel.. 1930 Necip Fazıl Kısakürek

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin