Uslanan

Cuma, 21 Eylül 2007

Kimlere gülümser, kimlere bakar? Bir dalar denize, bir geri çıkar. Narin bedeninden damlalar akar, Düşen her damlayla ıslanan benim. Kumlara serilip, uzandığında, Binbir ışıltıyla bezendiğinde, Sahilde salınıp, gezindiğinde, Ah ile, vah ile beslenen benim. Bülbül gibi öten, gülen, gülüşen, Bakışları cennet, bedeni gülşen. Hem doğarken şanslı, hem doğuştan şen, Hüzün dağlarına yaslanan benim. Şimdi uzaklarda, bensiz dolaşır, Tatlı bakışını elle bölüşür. Her adım atışı bana ulaşır, Ayak izlerini kıskanan benim. O sır öğretmeni, ben okuluydum. O vefalı yolcu, ben de yoluydum. Bir zaman çılgındım, deli doluydum, Hasret sopasıyla uslanan benim. Gaziantep Mehmet Nacar Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >