Tükeniş

Cuma, 21 Eylül 2007

Yaşamin gerçekliginde Birikmiş tüm anilar. Sevindigimiz günler sayili Agladigimiz, bilinmez ne kadar. Ömür boyu direniş boşuna, Bulunmuyor mutsuzlugun ilaci. Her geçen gün ne getirdi - Ayri bir aci... Bir tükenişe uzayan yoldayiz Ha batti ha batacak bu gemi. Vuslatin da mutlulugu boş artik Elde kalan sevgilinin özlemi Renksiz bütün gözyaşlari Sevinçle de, kederle de dökülse. Umutla bekledigimiz son darbe-i kalpte Ölümün alnimiza koyacagi son buse. Ankara - Eylül 1974 Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim Mehmet Bozkurt Esenyel Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >