Uzayan Bir Şafak Sonrası

Çarşamba, 19 Eylül 2007

Ufuklar sisli, yıldızlar süzgün, ay buğulu, Ölgün bakıyor muhteşem Kehkeşan öteden. Gözlerim birkaç asırlık hicranla dopdolu, Kulaklarımda hasret nağmeleri her telden. Her gece bin bir duyguyla etrafı süzerken, Ümit-inkisar arası ve hep yapayalnız; Ne çığlıklar duyarım böyle yalnız gezerken, Çevre alaca karanlık, dört bir yan ıpıssız... Düşer gönlümün enginliklerine hep hüzün, İçerim bazen göz yaşlarımı sessiz sessiz... Peltekleşir hislerim, dili tutulur sözün, Sesler dinlerim ruhumdan güftesiz, bestesiz. Bir de kalbimin ritmi inkisarla vurunca, Salarım kendimi en uzun ağlamalara Ve ne hafakanlar yaşarım gece boyunca, Dökerken içimi kapkaranlık kuytulara. Söyleyin güneş ne zaman doğacak acaba!. Gece sürüp gidemez şafak söktükten sonra... Bir deyin yağmur ne zaman yağacak acaba!. Kar-buz böyle kalamaz cemre düştükten sonra... Kaynak: Sızıntı, Şubat 1998 Fethullah Gülen Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

 

< Önceki		Sonraki >