Ben Geldim

Çarşamba, 19 Eylül 2007

Kullugum başimda billurdan bir tâç, Kullukla erilmez pâyeye erdim.! Kapinda bu benden hep Sana muhtaç; Aç kapini, tut elimden ben geldim! Duydum büyünü en engin bir hazla, Koşarken koşanlar Sana bin nazla; Yöneldim ben bu perişan niyâzla, Aç kapini, tut elimden ben geldim! Kalmadi korkum yakindan iraktan, Her şeyi çözen, çürüten topraktan; Tek endişem var, o da son duraktan; Aç kapini, tut elimden ben geldim! Fikirde boşluk bir hudutsuz fezâ, Insan için ne dayanilmaz ezâ... Bütün halâyik durunca niyâza, Aç kapini, tut elimden ben geldim! Ses ver, öteden nagmeler duyulsun! Üns’ün akıp akıp rûhuma dolsun... Yitirenler yitirdiğini bulsun, Aç kapını, tut elimden ben geldim Üst üste şafaklar söksün çöllerde, Açsın bahtımın ikbâli her yerde; Tıpkı bir tulû gibi perde perde, Aç kapını, tut elimden ben geldim! Doğup esince nûrun tepelerden, Duyulduğunda nâmın kubbelerden; Taşarken celâlin minarelerden, Aç kapını, tut elimden ben geldim! Hep uzak olsam da Sen yanımdaydın, Bütün benliğime nûrunu yaydın; Seninle olunca günlerim aydın, Aç kapını, tut elimden ben geldim! Ruhumda hafakan boynumda kement, Hatırımı yakîninle ma’mûr et! Halim sana ayân, eyle inâyet! Aç kapını, tut elimden ben geldim! Kaynak: Sızıntı, Mart 1996 Fethullah Gülen

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin