Gökyurt'um Kerkük'üm

Perşembe, 29 Kasım 2007

GÖKYURT’UM KERKÜK’ÜM                                        (Sevgili Şemsettin Küzeci’ye) Küçük bir çocuğun gözlerinde Kanla yazılmış bir şiirdir bu Kirpiklerinde sarhoş gözyaşları ve sen korkuyorsun Hayatın acımasız kapısından bir yudum barut içiyorsun Bilir misin küçüğüm Bu şiiri binlerce yıl önce kan kokulu eller yazdı Tarihin yanılmaz vicdanında Kardeş kardeşi öldürmezdi oysaki Kavganın sebebini unutmadık biz Unutmadık kelimelerde öldürülen sevgileri Kan kokulu ellerin yazdırdığı bu şiiri Düşler sürgünüydü aslında hepsi Vücudunda sigara söndürülen Tüm kemikleri kırılıp, kafa derileri yüzülen Sonrasında ağaçtan kazıklarla öldürülen Kırık bir şiirin kahramanları kaldı gözlerimde Avucumda minik bir menekşe büyüyor sessiz sedasız Bir zamanlar çocuktuk, barıştık, mutluluktuk biz Yorulmaz savaşçılardık büyük adamlar gibi Bu şiiri kanla yazdıranlar utansın şimdi Geleceği silahların gölgesinde saklı kalmış çocuklar Şehitler, kadınlar, kardeşler ve analar Sizin dünyanızda yer almasın zamansız ağlayışlar Ve bu ağlayışları utansın yeni fark edenler   Gözyaşlarımı hapsediyorum Gök yurt’um Kerkük’üme Sessizce yol alıyorum küçük bir çocuğun bedenine Bayraklar kaldırıyorum barış adına, dostluk adına Gök yurt’um Kerkük’üme selam olsun benden yana 06.11.2007 / ANKARA Emine Sevinç Öksüzoğlu

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin