Bu Şehir

Perşembe, 29 Kasım 2007

Siyah bir tül gibi iniyor gece Bu şehrin rüzgârları başka Baharı yazı kışı bir başka Bir başka bu şehrin insanları Gözleri fırıl fırıl yüzleri korkuya bulanmış Sokakları puşt geceleri kancık olmuş Yiğitliğinde                  kardeşliğinde                                       yalnızca namı kalmış dillerde  Sevdalar bile parayla alınır olmuş Gencecik kızlar sokaklara düşmüş Hayat denilen şey, sadece para olmuş   Ah benim eski insanlarım Utanmayı bilen ar namusu bilen atalarım Şimdi nerede utanma Hani siz derdiniz ya “Vel haya vel iman” İşte aynen öyle Beyaz bir tül gibi iniyor sabah Ve kaçıncı kez geçiyorum bu tüllerin arasından Beni yıllarca evime taşıyan bu sokak Bu küçük ve yorgun evler Bu sonradan görme apartmanlar Gösterişli pastaneler                                  alış veriş merkezleri  Bir tünelde yürüyormuşum hissi veren İki yanımda dizili olan ağaçlar Geçmişin adım adım uzaklaşan görüntülerine dönüşüyor  Tüller uçuşuyor açık pencerelerden Ben taşıyorum gecenin gürültüsünü Hayaller             gerçekler Ve şarabımda eriyen buz  Bu şehir tüm kapılarını açıyor Kendini karşılayan                                ve terk eden herkese 10.05.2006 / ANKARA Emine Sevinç Öksüzoğlu

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin