SEN PARÇALARA BÖLÜNDÜN

Cumartesi, 22 Aralık 2007

Fırının ağzındaydın sen güneşin altındaydın sen yağmurun, karın altandaydın sen milletin efendisi üretendin, en büyüktün! Sevgilin uzaktı senden hava, güneş yoktu orda bir sen vardın yerin altında bir de seninle ölenler kömür ocakları göçünce. Sevgilin uzaktı senden gülmek, yemek yoktu orda bir sen vardın metropolde bir de ölümcül yalnızlık tüm insanlar kardeşinken! Sevgilin uzaktı senden kör bir karanlıktı gece köpekler havlamıyordu bir sen vardın sokaklarda namlulardan ölüm yağarken. İzmarit tablası yerine vücudunda sönerken sigaralar parmakların ezilirken ökçelerde sorguda coplar, tekmeler.. bir de karakol zebanileri vardı. Sevgilin uzaktı senden güneş, ekmek yoktu orda bir sen vardın hücrelerde bir de dilsiz duvarlar bağıra bağıra kan işerken! Şimdi artık sevmiyor mu? haklı! eski seni bulamadı aldırma! çok mu gerekli? sen bölünürken o yoktu ki bir çığlığa bile değmez o! Cumali CUMALİOĞLU 6 Şubat 1987-İST.

Son Yenileme ( Pazartesi, 31 Aralık 2007 )

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin