Ara Notlar

Salı, 28 Ağustos 2007

Olmuyor kardeşim olmuyor Şair olmak çok zormuş, inandım Yakışmaz bize yenik düşmek derdim Ama, veya, oysa yenildim işte Hem de onulmaz biçimde Başım dik değil insanlar arasında Ne yüreğim kavi ne ayağım seyirtken Ne özlemim kaldı ne özlediğim Tükendim bittim anlayaçağın... Bıktım hayatı beceriksizce yaşamaktan Beylik sloganlardan, mürayi merhabalardan Ne dava haramisi Ne entellektüel sanat çığıtkanı Ne ütopya devşirmeni Hepsi insan olabilmek içindi çabamın Yada insan kalabilmek için... Gidiyorum, Yüreğimde pörsümüş bir yığın hüzün Yarına taşıyamadığım mavilikler Didiklenmiş sevdam ve insanlık onurumla... Gidiyorum, Kördüğüm iklimlerin gri öpüşlerinden Şaşı bakışlarından, sahte gülücüklerinden Yalan tevazulardan, hesaplardan uzağa, uzaklara... Kendime dönüyorum Gidiyorum işte! Ellerimde rengarenk bulut harmanı, Örtülmemiş yüz hatlarımla. Alın çizgilerinin en soylu isyanıyla Yaşamana bak Şöhret ve para taşlarıyla öğüt yüzakını İğdiş et vakarını İnsanlarda vurulur mihenge Son gülen iyi güler unutma... Gidiyorum, Vaveyla istemem arkamdam Ne alkış ne kargış Yenilmek bize yakışmaz Bil gene de Karanlığa akça sözüm Karaya ak yüreğim olsun istedim Olmadı,yapamadım,yenildim işte Gidiyorum, Hoşçakal, Hoşçakal... Abdülbaki Kömür

 

< Önceki

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin