Veda Vakti (Le Temps Qui Reste)

Pazar, 17 Eylül 2006

‘Sitcom’, ‘Havuz’, ’8 Kadın’, ’5x2’ filmleriyle uluslararası arenada haklı bir üne kavuşan François Ozon, son filmi ’ Veda Vakti - Le Temps Qui Reste’ ile kariyerinin zirvesinde olduğunu ortaya koyuyor. Ozon’un ölüm üçlemesi adını verdiği serinin ikinci filmi olan ‘Veda Vakti’, genç yaşta ölümcül bir hastalığa yakalanan bir fotoğrafçının ölümü kabulleniş sürecini anlatıyor. Efsanevi oyuncu Jeanne Moreau’nun da unutulmaz bir performans sergilediği ‘Veda Vakti’ ölüm üzerine yapılmış en başarılı filmlerden birisi olarak gösteriliyor. Ozon, ölüm üçlemesinin ilk filmi ‘Kumun Altında’da olduğu gibi bu filminde de duygu sömürüsünden uzak, karakter tahliline dayalı, son derece etkileyici bir yapıt ortaya çıkarıyor. FİLMİN ÖYKÜSÜ Kendisinden başka pek bir şeyi önemsemeyen Romain genç bir moda fotoğrafçısıdır. Ailesi ile ilişkisi mesafelidir, sevgilisi Sasha ile ilişkileri sağlıksızdır. Romain’in hayat rutini fotoğraf çekimleri sırasında geçirdiği bir baygınlıkla alt üst olur. Genç adam tedavisi mümkün olmayan bir hastalığa yakalandığını ve önünde yaşayacak en fazla birkaç ayı olduğunu öğrenir. Tedaviyi reddeden Romain herkesten uzaklaşarak iç dünyasına uzanan bir yolculuğa çıkar. Romain adım adım ölüme yaklaşırken kendisi ile hesaplaşacak ve dünya ile barış imzalayacaktır. EFSANEVİ YILDIZ JEANNE MOREAU İSTANBUL’DAYDI ‘Jules ve Jim’, ‘Nikita’ ve ‘Siyah Gelinlik’ filmlerinin unutulmaz oyuncusu Jeanne Moreau, Fransız Baharı kapsamında, 25. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nde Yaşam Boyu Başarı Ödülü aldı. Fransız Sineması’nın unutulmaz ismi Jeanne Moreau, ‘Veda Vakti’ filminin festival gösteriminden önce izleyicilerle buluştu. Peter Brook, Michelangelo Antonioni, Luis Bunuel, Bertrand Blier gibi büyük yönetmenlerle çalışan Moreau, Luc Besson’un ‘Nikita / La Femme Nikita’ ve Wim Wenders’in ‘Dünyanın Sonuna Kadar / Until The End of The World’ filmlerinde de başrolde rol aldı. FRANÇOIS OZON’UN AĞZINDAN ‘VEDA VAKTİ’ Genç bir adamın adım adım ölüme yaklaşmasını anlatmanıza neden olan neydi? Her şey ölüm üzerine bir üçleme yapma fikri ile başladı. Üçleme, sevilen birinin ölümü ile başa çıkmayı anlatan ve ‘gözyaşının olmadığı bir melodram’ olan ‘Kumun Altında’ ile başladı. ‘Veda Vakti’, kendi ölümünle yüzleşmekle ilgili daha çok. Üçlemenin son halkası ise -eğer bir gün çekebilirsem- bir çocuğun ölümü üzerine olacak. ‘Kumun Altında’da ölüme ucu açık bir soru olarak yaklaşılıyordu. ‘Veda Vakti’nde ölümü inkar yok. Film doğrudan Romain’in ölümü üzerine odaklanıyor. ‘Kumun Altında’da Jean’ın öldüğünden emin olamıyordunuz. Öldüğünü kabul etmek de mümkündü, inkar etmek de. ‘Veda Vakti’nde ölüm kat’i, tartışmasız bir gerçek. Romain’in hayatta kalma olasılığı ile ilgili olarak hiçbir şüpheye yer bırakmak istemedim. Bu yüzden tedavisi mümkün olmayan bir kanser türünü seçtim. Karakterin bu denli genç olması hastalığı daha da zalim kılıyor. ‘Kumun Altında’nın aksine ‘Veda Vakti’nde soru işaretlerine yer yok. ‘Kumun Altında’da ne Jean’ın boğulduğunu görüyordunuz ne de daha sonra ceset ile karşılaşıyordunuz. ‘Veda Vakti’nde ise ben ölmekte olan bir bedeni göstermek istedim. Romain’in ölüme olan yolculuğuna eşlik etmek, onun geçtiği evrelerden geçmek istedim. Romain’in kanser değil de AIDS olmasını bekliyor insan. Bana hiçbir tedavisi olmayan bir hastalık gerekiyordu. Çok şükür ki günümüzde AIDS ile yaşamak mümkün. Kendimi AIDS ile ilgili bir film yapabilecek durumda hissetmiyorum henüz. Romain pek beklenen bir tepki vermiyor. Son birkaç ayını hayatta mümkün olan tüm zevki almak için yaşamıyor. Evet, bu doğru. Romain’in durumu ‘Yırtıcı Geceler’deki (Les Nuits Fauves) kahramanın tam tersi. Oradaki karakter inanılmaz bir yaşam enerjisi ve arzu ile doluyordu. Ben filmimde karakterimin sıra dışı hiçbir şey yapmasını istemiyordum. Ben durumun tüm çıplaklığı ile gerçekliğini yansıtmak istedim. Öleceğini bile bile nasıl yaşarsın? Sırf bir ayağı çukurda diye Romain ailesi ile ateşkes ilan etmeye karar vermiyor. O daha çok kendisi ile ateşkes ilan etme derdinde. Romain kendini diğerlerinden ayırıyor. Bile isteye sevgilisi Sasha’ya kötü davranıyor, ayrılmak için onu kışkırtıyor. Romain’in davranışları iki ucu keskin bıçağı andırıyor. Tıpkı ‘Kumun Altında’daki Marie gibi o da bir kahraman değil, sadece bir insan. Korkunç bir durumda elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor. Ölümle yüzleşmek kendi çocukluğunla karşılaşmak olarak ifade edilmiş. Genelde insanlar yaşlandıkça çocuklaşır denir. Doğal olarak Bergman’ın ‘Yaban Çilekleri’ni düşünmeden edemedim. Romain’in çocukluğundan son derece sıradan anları göstermeyi yeğledim. Olağan dışı ya da önemli anları atlamayı seçtim. Anlar halinde gelen çocukluk imgeleri... Ben anları, durumları, birkaç kelimeyi, belirli bir duyguyu yakalamak istedim. Belki de Romain’in çocukluğundan anımsadığı imgeler ona kendi içindeki çocuğu gösteriyordur. Filmleriniz genelde kadınları eksen alırdı... Erkeklerle ilgili melodramlar yok denilecek kadar azdır, olanlarsa ya çocuklarla ilgilidir ya da yaşlı erkeklerle. Bu filmde daha erkeksi bir melodram denemek istedim. Bu genç adamın seyircileri ağlatıp ağlatamayacağını görmek istedim ki bu da erkek oyuncumu erotize etmemi gerektiriyordu. Seyircinin Romain ile empati kurup onun yolculuğunu kabullenmelerini istiyordum. Belki de bu yüzden Jeanne Lapoirie’yi görüntü yönetmenim olarak seçtim. Melvil’i bir kadının bakışı ile perdeye yansıtmak istedim. Neden Jeanne Moreau? Hep Jeanne Moreau ile bir film yapmak istemişimdir. Jeanne yönetmenlerle çok yakın olabilen bir oyuncu. Tıpkı Melvil gibi o da ilk aşamalarından itibaren projenin bir parçasıydı. Jeanne çok cömert bir oyuncu ve projeye mümkün olduğu kadar dahil olmayı seviyor. Karakteri için gerçekten çok çalıştı, kendi geçmişinden şeyler kattı. Benimle kendi fikirlerini, anılarını paylaştı; okuyup beğendiği kitaplardan bahsetti. Onunla çalışmak inanılmaz bir deneyimdi. Filmin Künyesi Veda Vakti (Le Temps Qui Reste / Time To Leave) Yönetmen: François Ozon Senaryo: François Ozon Kurgu: Monica Coleman Görüntü Yönetmeni: Jeanne Lapoirie Yapımcılar: Olivier Delbosc, Marc Missionnier Müzik: Valentin Silvestrov Süre: 81 Dakika Dağıtım: Bir Film İthalat: Pi Film Oyuncular: Melvil Poupaud (Romain) Jeanne Moreau (Laura) Valeria Bruni Tedeschi (Jany) Daniel Duval (Baba) Marie Riviére (Anne) Christian Sengewald (Sasha) Loise-Anne Hippeau (Sophie) Favori olarak işaretleyin Bookmark Bunu e-posta ile gönder Yorumlar (0) Yorumları göster/gizle Yorum yaz Yorum formunu göster/gizle isim E-posta Başlık Yorum daha küçük | daha büyük E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar) Okudum ve kabul ediyorum Kullanım şartları. Yorum Ekle

Son Yenileme ( Cumartesi, 28 Temmuz 2007 )

 

< Önceki		Sonraki >