Ziya Osman Saba

Pazar, 17 Eylül 2006

30 Mart 1910'da İstanbul'da doğan Cumhuriyet dönemi şairlerimizden Ziya Osman Saba, Mütareke yıllarında yatılı olarak başladığı Galatasaray Lisesi'nden 1931 yılında, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1936 yılında mezun oldu. Saba, Hukuk Fakültesi'nde iken Cumhuriyet gazetesi muhasebe servisinde, mezuniyetinden sonra Emlak Kredi Bankası'nda çalıştı. Daha sonra Milli Eğitim Basımevi'nde tashih bürosu şefliği yaptı. Kalp hastalığı üzerine evine çekilerek Varlık Yayınevi'nin yayın işleriyle meşgul oldu. İlk şiirleri Servet-i Fünun (Uyanış) dergisinde çıkan Ziya Osman Saba, Yedi Meşale şairleri arasındadır. Bu topluluğun şiir anlayışını, yaşamının sonuna dek sürdüren tek şairdir. İçe dönük bir şair olan Ziya Osman Saba, bu özelliğini şiirlerinde de göstermektedir. Kendine özgü üslubuyla hikayeler de yazan Saba, bir İstanbul yazarı olarak çevresindeki değişimin içinde hep incelikleri, güzellikleri aradı. Şiirlerinde çocukluk ve ilk gençlik anılarına bağlılık, yaşamın küçük mutluluklarından duyulan sevinç, acıma duygusu, iyilik düşüncesi, İstanbul sevgisi, Tanrı'ya şükran, ölüm gerçeğini kabulleniş gibi konuları, gözlemci ve dışavurumcu bir tarzla genellikle hece ölçüsüyle, ama kimi zaman serbest ölçüyü de kullanarak işlemiştir. Şiirlerini Sebil ve Güvercinler, Geçen Zaman, Nefes Almak kitaplarında toplayan şair, hikayelerini de 'Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi' ile 'Değişen İstanbul' kitaplarında bir araya getirdi. Yazar Ziya Osman Saba, 29 Ocak 1957'de İstanbul'da öldü. Eserleri Şiirleri * Geçen Zaman * Nefes Almak * Sebil ve Güvercinler * Çocukluğum * Ahret * Artık Yaşamak İçin * Beyaz Ev * Bilemiyorum * Eller Hikaye kitapları * Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi * Değişen İstanbul Ek Bilgi Ziya Osman Saba Şiirleri

Son Yenileme ( Çarşamba, 03 Ekim 2007 )

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin