|
Pazartesi, 13 Ağustos 2007 |
Yaşadığı dönem: 16.yy - Anadolu
Hayatı:
XVI. yüzyılın mesnevicileri arasında tanınmış bir şairdir. Fazlî’nin yetişmesinde dönemin şairlerinden en çok Zâtî’nin yardımı olmuştur. Zâtî, Fazlî’deki şiir yeteneğini anlayarak onun elinden tutmuş, Kanunî’nin şehzadesi Mehmed’in 1530’da sünnet düğününde yazdığı bir kasideyi Zâtî’nin aracılığıyla padişaha okuyarak ilgisini çekmiştir. Daha sonra Şehzade Mehmed'e Manisa valiliği sırasında divan katibi ve onun ölümünden sonra da Şehzade Mustafa ve Şehzade Selim'e divan katibi olan Fazlî 1563'te Kütahya'da ölmüştür. Tezkirecilerden Latîfî, Fazlî'nin divan tertip ettiğini söylerse de divanı günümüze kadar bulunamamıştır. Asıl mesnevileriyle ün yapmıştır. Fazlî'nin bilinen mesnevileri, Gül ü Bülbül, Hüma vü Hümayun ve Lüccetül-Esrâr'dır. Bunlar arasında en tanınmışı Gül ü Bülbü'dür. Gül ü Bülbül, alegorik yani temsili bir mesnevi olup, gül ile bülbül arasındaki aşk macerasını anlatır. Bu eserin sonunda Fazlî, gülle bülbülün yanı sıra eserdeki çiçekler, rüzgâr, mevsimler ve benzeri varlıkların da birer sembol olduğunu söyleyerek gülde tecelli eden ilahi güzelliği bülbülün gerçek aşka ulaşmasına vasıta yapmıştır.
Kaynak: Mengi, Mine, Eski Türk Edebiyatı Tarihi, Akçağ Basımevi, Ankara 2002.
|