|
Salı, 14 Kasım 2006 |
AKP’nin 2’nci Olağan Kongresi, Bülent Ecevit’in cenazesi dolayısıyla ikinci planda kaldı. Bu kongrenin aslında herhangi bir haber değeri olduğunu söylemek de zor.
Tayyip Erdoğan, uzun konuşmasında aslında aylardır sürekli olarak söylediği sözleri tekrarladı. Hükümetin başarılarının halka tam anlatılamadığından yakındı, parti üyelerinin bu başarıları halka tekrar tekrar anlatmalarını istedi.
Kurultay’da tek bir farklı görüş vardı. Ona da “muhalefet” demek mümkün değil. Bir milletvekili kısa konuşmasında milletvekilleri ile hükümet arasındaki iletişim sıkıntılarından söz etti. Bunun gerçek anlamını Ankaralılar bilir. Milletvekilleri ile hükümet arasında iletişim sorunundan yakınmak, “bakanlara aracı olduğumuz bazı işleri yaptıramıyoruz, istediğimiz atamaları yaptıramıyoruz” anlamına gelir.
Bir tek milletvekili bu “iletişim” sorunundan yakındığına göre, diğer milletvekillerinin bu konuda sıkıntısı bulunmuyor. Çoğunluk halinden memnun, sadece bir vekil istediklerini yaptıramamış.
***
Siyasi partilerde kongre toplanmasının nedeni, parti tabanının eleştiri ve önerilerini üst yönetime doğrudan iletmesi, başarısız bulunan yöneticilerin değiştirilmesi ve partinin ileriye dönük politikalarının belirlenmesidir.
AKP kongresinde, ileriye dönük hiçbir öneri işitilmediği gibi Erdoğan’ın belirlediği liste aynen kabul edilmiştir. AKP yöneticileri başka partilerde de durumun farklı olmadığını söyleyebilir.
Ancak AKP dört yıldır iktidarda. Bu süre içinde izlediği bütün politikaların doğru olması mümkün değil. Ayrıca önümüzdeki yıl hem cumhurbaşkanı seçimi hem genel seçimler yapılacak. Bu önemli konularda parti üyelerinin, kongre delegelerinin herhangi bir fikri bulunmaması normal değildir.
AKP’nin doğmasına yol açan Refah Partisi kongresinde de, bugün AKP üst yönetiminde bulunan kişiler konuşmuş ama hiçbir açık eleştiri getirmemişlerdi. Buna karşılık Erbakan ekibinin dışında bir liste çıkarmış, az farkla kaybedince yeni parti kurmuşlardı.
***
Son AKP kongresine baktığımızda da başka otoriter fikirlere dayanan siyasi partilerde görülen durumu görüyoruz. Bu tür partilerde her şey kamuya “kapalı” yürütülür. Fikir tartışmaları da kapalıdır, eleştiriler de kapalıdır.
Dışarıdan bakıldığında parti içinde hiçbir farklı fikir yokmuş gibi görünür. Her türlü tartışma, dışarıya hiç sır vermeden yapılır.
Demokratik ilkelerin geçerli olduğu partilerdeki fikir tartışmalarını bilmek, bütün parti üyelerinin hakkı olduğu gibi tüm ülke halkının da hakkıdır.
AKP 2’nci Olağan Kongresi, bu partinin kendisine taktığı “muhafazakâr demokrat” sıfatını hak etmek için daha çok gelişme kaydetmesi gerektiğini gösteriyor.
Okay Gönensin (13.11.2006) / Vatan Gazetesi
|
Haberler 
Yorumları göster/gizle
Yorum formunu göster/gizle