geç geç bitmiyorsunsöyle nigârımneresindeyim ismailîköprülerinısrarımdır bir sen dökül kuytularımabillursu bir kederle içiyorsun ayrılığıöylece sun bana sâgarını âhımyalvaç gülüşleriyle geçiyorsun yoksulluğumdanateşine karşı prometheus’unyüreğinin keşfine izin verenben o okyanus...

Kırmızıyı sevdiğini bilseydimhayallerim kıpkırmızı olurduİstanbul hala güneşin ardındaufuklarında birkaç kara lekebirkaç kan pıhtısı dudaklarındaİstanbul hala sevimli mi sevimlive hala bir tomurcuk tadındayürüyelim seninle İstanbul'dakorkusuz bir rüyadırbekler bizi Beykoz'da, Üsküdar'dabirkaç kuğu, birkaç mahzun...