Tuzağa düşmüş bir ceylanınbakışındaki hüzün değildir umutKınalı keklik gibi ürkekbir kuş da değildirNe yalvar-yakar olmuşturzulmün pençesindene de düşürmüştürkırların ve türkülerinonururunu yereBaharda bir tomurcukgibi patlayan öfkedir umutbarajını yıkan bir ırmaktıraçılır serpilirve büyür kıyısında...