Akıyordu sugösterip aynasında söğüt ağaçlarını.Salkımsöğütler yıkıyordu suda saçlarını!Yanan yalın kılıçları çarparak söğütlerekoşuyordu kızıl atlılar güneşin battığı yere!Birdenbire kuş gibivurulmuş gibikanadındanyaralı bir atlı yuvarlandı atından!Bağırmadı,gidenleri geri çağırmadı,baktı yalnız dolu gözlerleuzaklaşan...