Umutsuzdu, yalnızdı, hali yoktu,Canı çok yanıyordu günlerden beri.Ne alnında dolaşan bir dost eliNe yardım isteyecek kimsesi vardı,Ne Tanrısı, ne de peygamberi.Günlerdir karanlık deliklerdeYanıp sönüyordu gözleri.Sevinç değil ki paylaşılsınKendi kendinindi kaderi.Sürüne sürüne dışarı çıktı.Kıvrıldı ateşte pençeleri.Kurtuldu...