Arjantin Krizinin Sebepleri ve Gelişimi

Pazar, 30 Temmuz 2006

Yazının Diğer Sayfaları Arjantin Krizinin Sebepleri ve Gelişimi Sayfa 2 Sayfa 3 Sayfa 4 Sayfa 5 Sayfa 6 Sayfa 7 Sayfa 8 Sayfa 9 Sayfa 10 Sayfa 11 Sayfa 11 toplam 11 Duhalde yeni programı şu sözlerle açıkladı: ‘Devlet ve finans sistemi arasında sanayinin yokedilmesi pahasına sürdürülen işbirliğini bitireceğiz.’ Yeni ekonomi bakanı olan ve programda açıklanan tedbirlerin tam karşıtı bir dünya görüşüne sahip olduğu bilinen yeni ekonomi bakanı Lenicov ise program açıklanmadan iki saat önce devalüasyonun çare olacağına inanmadığını açıkladı. Aynı gün, İspanyol bankaları Arjantin’de olası bir devalüasyon için önlem aldıklarını ve karşılık ayırdıklarını açıkladılar. Arjantin’de kurulu çeşitli firmaların toplam 20 milyar dolarlık hisse senedi Madrid Borsası’nda işlem görüyor. Ayrıca, İspanyol bankaların ve enerji şirketlerinin Arjantin’de milyarlarca dolarlık riskleri bulunuyor. Devalüasyon kararı ile birlikte İspanyol bankalarının 2-2,5 milyar dolar kayba uğrayacağı tahmin ediliyor. 17 Ocak 2002: Arjantin’de, Merkez Bankası Başkanı Maccarone’un istifa ettiği bildirildi. Maccarone De La Rua döneminde atanmıştı ve yeni ekonomi bakanı Lenicov ile anlaşamıyordu. 30 Ocak 2002: Arjantin’de kur politikasının değişeceği ile ilgili duyumlar alındı. Buna göre, hükümetin bir hafta içinde pesoyu tamamen serbest dalgalanmaya bırakacağı ifade edildi. ABD ise, güvenilir bir reform programı karşılığında Arjantin’e 20 milyar dolara kadar kredi açabileceğini bildirdi. 2 Şubat 2002: Arjantin Anayasa Mahkemesi, bankalardan para çekilmesine getirilen sınırlamanın Anayasa’ya aykırı olduğuna karar verdi. 4 Şubat 2002: Pesonun serbest dalgalanmaya bırakılması ve ülkede mevcut bulunan tüm dolar mevduatlarının devalüasyondan önceki kurdan (1$=1P) pesoya çevrilmesi kararlaştırıldı. Buna karşılık, bankalar döviz kredilerini cari kurdan (1$=1,4P) pesoya çevrilmeye zorlandılar. Ekonomi Bakanı Lenicov, serbest dalgalanmaya, koşullar uygun olur olmaz geçileceğini ve krizden çıkışlarını hızlandırmak için uluslararası yardıma ihtiyaçları olduğunu söyledi. 5 Şubat 2002: Devlet Başkanı Duhalde, Anayasa Mahkemesi’nin, bankalardan para çekmeye getirilen kısıtlamaların Anayasa’ya aykırı olduğuna karar vermesinin ardından, mahkemelerin kısıtlamayı kaldıran kararlarını askıya aldı. 6 Şubat 2002: Arjantin hükümeti, 2002 bütçe tasarısını Kongre’ye sundu. Hükümet, kamu harcamalarında yüzde 6’lık bir kısıntı öngören bütçenin, Uluslararası Para Fonu’nun yardımını sağlamasını umduğunu açıkladı. 9 Şubat 2002: Devlet Başkanı Duhalde para sıkıntısı karşısında siyasi amaçlı harcamaları kısıcı kapsamlı ekonomi planını açıkladı. Açıklamadan bir kaç saat sonra binlerce gösterici devlet başkanlığı sarayı önünde gösteri düzenledi. 10 Şubat 2002: 9 Şubatta başlayan protesto gösterileri devam ederken, daha etkili bir yönetim için anayasal değişikliklerin kaçınılmaz olduğunu söyleyen Devlet Başkanı Duhalde ise başkanlık sisteminden parlamenter sisteme geçilmesini önerdi. 13 Mayıs 2002: Mevduatların yerine tahvil verilmesi uygulamasından büyük tepkiler üzerine vazgeçildi. 20 Mayıs 2002: Fransız sermayeli üç bankaya, Fransa’daki ana bankaların kurtarılması için gerekli fonu sağlamayı reddetmelerinin ardından Merkez Bankası tarafından el konuldu. 23 Mayıs 2002: Bankaların çalışma şartlarını sınırladığı için IMF tarafından kaldırılması veya değiştirilmesi istenen ‘mali yıkıcılık yasası’ ndaki değişiklikler parlamentoda reddedildi. Böylece, IMF’in istediği en önemli değişikliklerden biri reddedilmiş oldu. 29 Mayıs 2002: Özellikle kırsal kesimlerde yetersiz beslenmeye dayanan çok sayıda çocuk ölümünün gerçekleştiği bildirildi. 2 Haziran 2002: Mevduatlar karşılığında devlet tahvili verilmesi yeniden gündeme geldi. Buna göre, mevduatların 5 ve 10 yıllık tahvillerle değiştirilmesine karar verildi. 9 Haziran 2002: IMF, Arjantin’de yapılan reformlardan memnun olmadığını açıkladı. IMF’nin Arjantin’den en önemli isteği ‘Mali yıkıcılık yasası’ ndaki değişikliklerin gerçekleştirilmesi ve tamamen ABD dolarına geçilmesi oldu. 13 Haziran 2002: IMF Arjantin’le görüşmelere başladı. IMF’nin temel talepleri şunlar oldu: Mevduat üzerine konan kısıtlamalar gevşetilmesin. Yabancı yatırımcılara yönelik olumsuz uygulamalardan vazgeçilsin. Mali yıkıcılık yasası çıkarılsın. 22 Haziran 2002: Arjantin Merkez Başkanı Blejer’in 30 Haziran’dan geçerli olmak üzere istifa edeceği bildirildi. Blejer, ekonomi bakanı Lavagna ile uygulanacak politikalar konusunda fikir ayrılığına düşmüştü. 11 Temmuz 2002: IMF, Arjantin’e ekonomik danışmanlık hizmetinde bulunması için, Kanada, Almanya ve İspanya eski merkez başkanları ile Uluslararası Ödemeler Bankası Müdüründen oluşan dört kişilik bir komite oluşturdu. 16 Temmuz 2002: IMF, Arjantin’in 985 milyon dolarlık borcunu erteledi. 29 Ağustos 2002: ABD, Arjantin ekonomisine destek olmak üzere, başta deri ve mücevherat olmak üzere bazı Arjantin mamullerine yönelik ithalat kotalarını genişletti. 4 Eylül 2002: Arjantin Merkez Bankası, pesoyu güçlendirmek amacı ile günlük hayatta döviz kullanımını zorlaştıran ve kısıtlayan bir dizi karar aldı. 6 Eylül 2002: IMF, Arjantin’in 2,8 milyar dolarlık borcunu erteledi. 14 Eylül 2002: Arjantin’de bir mahkeme, bankacılık sistemine ilişkin olarak getirilen kısıtlamaların anayasaya aykırı olduğuna karar verdi. Hükümet ise temyize gideceğini açıkladı. << Önceki - Sonraki

Son Yenileme ( Cuma, 03 Ağustos 2007 )

 

Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin