İyelik Ekleri

Pazar, 17 Şubat 2008

İsimlerin ve isim soylu kelimelerin sonuna gelerek onların sahiplerini, ait oldukları kişileri belirten eklerdir. Tamlayansız kullanıldıkları zaman bu eklere iyelik zamirleri de denir. İyelik ekleri şunlardır: Tekil Kişiler:   Ben (-ım, -im, -um,-üm)  Kitab-ım                     Sen (-ın, -in, -un, -ün)     Kitab-ın        O  (-ı, -i, -u, -ü, -sı, -si, -su, -sü) Kitab-ı, araba-sı Çoğul Kişiler: Biz (-ımız, -imiz, -umuz, -ümüz) Kitab-ımız        Siz (-ınız, -iniz, -unuz, -ünüz)     Kitab-ınız        Onlar (-ları, -leri)            Kitap-ları kitab-ım, kitab-ın, kitab-ı, kitab-ımız, kitab-ınız, kitap-ları masa-m, masa-n, masa-s-ı, masa-mız, masa-nız masa-ları su-y-um, su-y-un, su-y-u, su-y-umuz, su-y-unuz, su-ları ne-y-im, ne-y-in, ne-y-i/ne-s-i, ne-y-imiz, ne-y-iniz, ne-leri   * İyelik ekleri isim tamlamasında tamlanana gelir: Zil, şal ve gül. Bu bahçede raksın bütün hızı... Şevk akşamında Endülüs üç defa kırmızı...   Aşkın sihirli şarkısı yüzlerce dildedir. İspanya neşesiyle bu akşam bu zildedir.   Kapının kol-u, işin baş-ı, hayvan sevgi-s-i   * İyelik ekleri bazen yer bildiren zamirlerden (işaret zamirleri) sonra gelerek belirtme görevlerinde bulunur: burası, ötesi, şurası...   * Sıfatlardan sonra gelerek zamir yapar: doğrusu, böylesi, başkası...   * Bazen isimlerle ve sıfatlarla birlikte sevgi ve abartma ifade eder: Camın İstanbul. Güzelim çiçekler kurumuş   * İyelik eklerinden sonra hâl ekleri gelebilir: Baba-m-a soracağım. Kardeş-i-n-i arıyormuş.   * -ler ekiyle –i iyelik eki birlikte kullanılarak zaman bakımından genelleme yapılır: akşamları, sabahları, gündüzleri...

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin