İnfeksiyonun Mekanizması

Perşembe, 03 Mayıs 2007

Yazının Diğer Sayfaları İnfeksiyonun Mekanizması Sayfa 2 Sayfa 3 Sayfa 4 Sayfa 5 Sayfa 6 Sayfa 7 Sayfa 8 Sayfa 9 Sayfa 10 Sayfa 11 Sayfa 10 toplam 11 Vazoaktif maddelerin damarlara ulaşması hedef bölgedeki kılcal damarlarda genişlemeler yaparak endotel hücreler arasında aralıklar meydana getirir. Damar içinde kanın akışı özellikle endotel hücrelerine yakın olan yerlerde yavaşlamaya başlar. Bu duruma lökositlerin yüzeyinde bulunan adhesif moleküllerin (integrin: LFA-1, CR3, CD11 c, CDl8, FnR, vs.) endotellerin yüzeyindeki integrinlerle (ICAM-1, -2, C3bi, ELAM-1, TNF, vs.) bağlanması lökositlerin akışını yavaşlatır ve endotel hücrelerinde bulunan aralıklardan kolayca dışarı çıkarlar. Damarlardan dışarı, polimorf hücrelerin yanı sıra, monositler, lenfositler, NKC, LAKC, trombositler, alyuvarlar da, çıkarlar. Damarlardan gelen monositlerin, ortamda bulunan substansların (İL-2, İFN-g, MAF, GM-CSF, C3b, vs.) artmasını, civardan kemotaktik maddelerin yardımı ile çekilen makrofajların aktivasyonu ve üremeleri, takip eder. Makrofajlar ve PNL bir yandan mikroorganizmalarla savaşırken, makrofajlar ayrıca zedelenmiş hücre parçacıklarını da fagosite ederek yangısal bölgeden uzaklaştırırlar. Ayrıca, sitokin sentezleri de artar. Damarlardan dışarı çıkan B- ve T- hücreleri ile hedef bölgedeki makrofajlar, mikroorganizmaların ve bunlara ait bazı substansların etkisiyle uyarılırlar. B-hücrelerinin, mikroorganizmalarla direk teması ve uyarılmış makrofajların salgıladıkları İL-1 ve T-hücrelerinin (T4, Th) sentezledikleri lenfokinlerle (İL-2, -3, BCGF, BCDF, TNF-B, İFN-g vs)indirekt olarak uyarılmaları, B-lenfositlerinde bir aktivasyon yaparak bazılarının plazma hücreleri (plasmasit) haline dönüşmesine ve spesifik antikor (İgM, İgG, İgA, İgD, İgE) sentezine yol açar. Trombositler de koagulasyon aktivitesi ile damarda pıhtılaşma sağlayarak kanamayı önler. Oluşan fibrin, hem mikropları ve hem de fagositik hücreleri yangısal ortamda bir arada tutarak hücrelerin etkinliklerini artırırlar. Makrofajların ve polimorfların içlerinde bulunan birçok enzimlerin dışarı çıkması, dokulara ve orada bulunan diğer hücrelere de (mast, bazofil, vs.) etki eder. Damarlardan hücresel komponentler yanı sıra sıvısal maddeler de (komplement, doğal antikorlar, sitokinler, mediatörler, elektrolit, vs.) dışarı çıkar ve ortama yayılırlar. Komplementin, antijen-antikor kompleksleri yardımıyla (klasik yoldan) aktive olması mikropların lizisine yol açar. Mikrop ürünleri ve sİgA’lar da komplementin alternatif yoldan aktive olmasına ve mikropların lizisine neden olurlar. Komplementin C1qr, C1qs fraksiyonunun ardışık ayrışması sonu meydana gelen C3b komponenti mikroorganizmaların opsonizasyonunda rol oynar. Spesifik antikorların (İgG, İgM) mikroplarla bağlanması da aynı tarzda opsonizasyonuna ve kolayca fagositozisine neden olur. Komplementin C5a fragmenti ve C3a, C5a da (anaflatoksin) vasküler permeabiliteyi artırır ve mast ve bazofillerin de degranulasyona yol açar. Mast ve bazofil hücrelerin granüllerinin dışarı çıkarılması (degranülasyon) ve parçalanması histamin, serotonin, kinin, vs. vazoaktif maddelerin serbest kalmasına ve vücudu etkilemesine yol açar. Bu duruma, İg E’ler de neden olurlar. Oluşan antijen-antikor kompleksinin komplementle bağlanarak damarlarda birikmesi, endotellerin zedelenmesine ve kanamalarına sebep olur. Bu olgu da, hedef bölgeye tekrar sıvısal ve hücresel komponentlerin gelmesini sağlar. Damar endotellerinin sentezledikleri birçok substansların da (PAF, İL-1, PGl2, LTB4, 11-HETE, kollagen tip-3, PGF, Fn, plasmagen, vs.) hücresel aktiviteyi artırıcı ve aynı zamanda kemotaktik etkisi bulunmaktadır. Vücutta mikroplardan ileri gelen yangısal reaksiyonlar seyir bakımından başlıca iki karakter taşımaktadır. Bunların biri akut yangısal reaksiyonlar ve diğeri de kronik yangısal reaksiyonlar dır. Her ikisinde de değişik derecede olmak üzere aşağıda belirtilen mekanizmaların önemli etkinliği bulunmaktadır. a) Humoral faktörler: Akut yangısal olgularda vasküler değişmeler sonu vasodilatasyon meydana gelir, yangısal bölgeye kan akışı hızlanır ve sonraları giderek yavaşlar. Genişleyen damar endotelleri arasında humoral ve hücresel komponentleri taşıyan plasma dışarı sızarak hedef bölgeye gelir. Yangısal bölgede başlıca 4 tür sıvısal sistem etkinlik gösterir. Koagulasyon sistemi: Bu sistem, kanın pıhtılaşma mekanizmasını kapsamaktadır. Pıhtılaşmada rolü olan fibrin oluşumu, reaksiyon bölgesinde bir ağ meydana getirerek bölgeye gelen hücreler dahil mikroorganizmaların da etrafa yayılmasını önler ve mikropların fagositik hücrelerle daha yakın temasını ve fagositozisini sağlar. Fibrinolitik sistem: Koagulasyon sistemi içinde Hageman faktörünün aktivasyonu, aynı zamanda, bir seri reaksiyon halinde gelişen fibrinolitik sistemin de uyarılmasına yol açar. Bu durum da plasminin oluşumuna ve fibrinin parçalanmasına neden olur. Bu parçalanma sonunda meydana gelen bazı peptidler lökositler için kemotaktik bir faktör etkinliğine sahiptirler. Kinin sistemi: Yangısal bölgede aktivasyonlar sonu oluşan kallikrein plazmada bulunan alfa-globulinden kininin ayrışmasına sebep olur. Çok kuvvetli vasodilatatör olan kinin ayrıca ağrının oluşmasında ve prostaglandinlerin teşekkülünde de rol oynar. Kallikrein, in vitro olarak nötrofiller için kemotaktik faktör etkisine sahiptir. Komplement sistemi: Komplementin klasik ve alternatif yoldan aktivasyonu mikroorganizmaların lizisine yol açar. b) Hücresel faktörler: Hücresel aktivite, birincil nonspesifik olguyu takiben veya onun bir devamı olarak meydana gelir. Bunda, B- ve T- hücrelerinin aktive olması, mikroorganizmalara karşı daha spesifik bir karşı koymayı sağlar. Makrofajların uyarılması hem fagositozisin aktivasyonunu ve hem de   antijen işleyerek bunları Th- hücrelerine sunması, Th hücrelerin lenfokin (İL-2, İFN gama, BCGF, BCDF, İL-3, MİF, MAF, vs.) salgılamasını artırdığı gibi B- hücreleri de uyarılarak mikroorganizmalara karşı spesifik antikorların sentezini sağlar. Makrofajlarca sentezlenen İL-1 de hem B ve hem de T-hücrelerinin stimulasyonunda önemli fonksiyona sahiptir. İL-2 ve İFN-gama aynı zamanda NKC ve LAC hücrelerinin yanı sıra makrofajların PNLN'lerin ve CTL’lerin de aktivasyonunda önemli rol oynar. Akut ve kronik yangısal olgularda çok çeşitli etkinlikte mediatörler (kemotaktik, vasoaktif, düz kas kontraktör, enzimatik, vs.) meydana gelir. Yangısal olgular bazı durumlarda arzu edilmeyen sonuçlara varan immunolojik reaksiyonların gelişmesine de yol açabilir. Bunların bir kısmı Hipersensitivite ve diğer bir bölümü de Otoimmun hastalıklara neden olurlar. 3.03. Edinsel Bağışıklık (Özgül bağışıklık, spesifik immunite) Canlılar, özellikle doğduktan sonra (bazen de intrauterin yaşamda iken) çeşitli mikroorganizmalar, bunların toksik maddeleri veya diğer substanslarla karşı karşıya gelirler. Bunların bazıları vücutta hemen hiç, bir kısmı çok az bir uyarım yapmasına karşın, diğer bir bölümü de fazla ve etkin bir yanıt meydana getirebilmektedir. Böyle stimulasyonlar sonunda meydana gelen bağışıklık başlıca iki karakter göstermektedir. 1) Aktif bağışıklık 2) Pasif bağışıklık << Önceki - Sonraki >>

 

< Önceki		Sonraki >

ADnet Reklamları	Siz de reklam verin